1. roja ku ez ji diya xwe bûmez bê zar û zimanbê derd û kulbê dost û bê neyar bûmroja ku ez bûm ji diya xweez bê kar û barbêwar û bêpar bûmne rew? û rew?en hebû ne cil û xwarinez birçî û tazî û bitirs û lerz bûmji hemêza diya xwe dûrgava ku min çavê xwe vekir li dinyayêez bê tîr û bê kevanbê zan û bê konevan bûmtenê qîr û tenê hewar hebûez hinkî jîr û hinkî bawer bûm2.roja ku ez mirimez birçî bûmez tazi bûm bê darbest li çol û pesara wendaroja ku ez mirimez bê al û bê mal ji xwe dûrli nava gurên devbixwîn di xew de bûmroja ku ez mirimne ?în hebû û ne jî hewarîez bê heval bûmli devê seg û pisîngên beredayî di xeman degava ku ez mirimmin ne dît tu kesek li dora mirina xweû ne jî sewalankurmê go?texwar çê ne bûn ji la?ê minteyrên das-nikul li ser min ne kirin seyranmar û mi?kên mirinêli ser go?t û hestiyên min neleyistinbêhn ne da la?ê min û hi?k ne bûkurmîbûn nebezî bi ser dexirabûn ne helatne riziya canê min ê bêcanez nexwarim tu sewalekez nebirim tu belayekji min ne ki?and qirêjê û pak nekire tu lehiyek bejna min a mirîli ser la?ê min pef neçûn gur û keftar û segên beyaranez mirim bê xwedî û bê nîjadez mirim bê cehd û bê miradji her derji her kesû ji her ti?t dûrroja ku ez mirimkes min vene?arte axa sarez bê kes bûm û bê gor…mala miriyan ji min re nebû warbêkesiya min min wenda kirherêmên zindiyan ji min re nebûn warez mam heyirî li mirina xwexeriqîmji xwe de çûm li jîndiyîna xwemirina min bêpergaljiyana min reben peri?an3na gelo ez ne mirimmin ku?tinna dayê ez nejiyammin ji min standin4roja min ku?tin ew lawirên ku?tevanmin hi?tin bi xwîn li nava avzêla sîxuranmin xistin newal û çemên mazra-botanbê pirsbe bersivçeng kirinmin avêtin geliyanli geliyê zîlan bû hewarmin avêtin newalanmin avêtin newala qutê û hespistêû li newala qesaba bû qêrînmin avêtin çemanmûnzûr û dîcle û çemê ferat sor herikinmin avêtin ji serê çiya û zinaranzagros û cûdî û agirî ustûxwar manli nava birîna dilê diya min kete la?ê minji min re bû gordi nava terkên lêvên diya min de ve?artin meytê minbû axîn û hewara diya minji bo ku ez nebihîzim guhê min kerr kirinbû nalîna diya min a birîndarji bo nebînim min kor kirinmin bêhi? xistin dilzuwa mam5min ku?tin li ber dîwarê birca-belekserê min jê kirintava zilmê germa havîna min kuh kirxwîna min zuwa bû ne herikîxwesteka min ne gih?te ava-mezin6roja min ku?tin payîz bûroja min ku?tin zivistan bûroja min ku?tin havîn bûroja min ku?tin bihar bûçar demsal bela bûn li ser dema minbûn ?adê doza mirina minpayiza min xeyidîtovê mirina min negirtpi?ta xwe da minzivistana min giriya berfa xwe ne barandhêstir ji ezmanan nerijandmin neqerisandbihara min firiya xwe dûr xistgul û kulilkan li ser bejna min nepêçabaran nebarand li ser gelî û newalên min?înahî neda de?t û çiyayên minqût û zexîreyên min ne çiyand li beriyahavîna min nexwe? ketbi ê? û elem ma bê dermanbê hekîm û bê loqmanbênderên min vala debra min xisarxela li min rabûez bûm rêncber li ber deriyê mîr û axaez bûm gundî li ser sedê rebenê tospaxaez bûm cotkar xebatkarê ?ev û roja(n)ez bûm karker belengazê dil?ewat ji daxamam bi tenêmirî lê ne li nava goristanêzindî lê ne li ba ?aristanêbê xwedî bûm ez li her derê û serî wenda7guherî dem û dewranzivirî çû û hat xera bû ?aristankurm ketin diranên çerxa cîhankesê guh neda mirina tevannedîtin zayîna tebaan?ahsiwaran mala xwe bar kirin ji kelehanli dû wan jî hespê rewan yên qehremanandawerivînxwe berdan binê ?ikeftan zal û lawzalan8kî ku?t kî neku?tkesê guh nedahemû bi hev re gotin "hi?t"nav jî lê danîngotin riya rast û duristduh yekîro didusibeyê nabe sisê9û dengek hat guhê mindengê bilind"bes e êdî gelobes etirsê bitirsîninnexwe?înê nexwe? bixe nava ciyanbirîna bike birîndarbes e mirinê bikujelez bike lez bike jiyanê bijîne!"ev gazî li min eli nava dilê minli ramana serê min eli warê min eli temenê min dîroka min eû pirsû bersivdi pirsgirêka xweheyîna min debersiv li ser mejiyê min zîl dide10payiz û zivistan,havîn û bihara minji bo min bipêçin û ji nû va ?în bibimxwe sor kirinxwe germ kirinreh danxwe xwe? kirin ge? kirinxwesteka xwe ya berê xwestin bibêjinli ber guhê min giliyan çandin ?în kirin11roja min ku?tin ez ne mirimroja ez mirim min serê xwe rakirgiyana min pijiqî ji meytê minjiyanek nuh ava kir ji min renêzê xwe bûm ji xwe nêztirmin xwe ku?tmin xwe afirandhemî dinya kom bû li ser serê minmin vekir çavê xweji lew re ne qiyamet rabû bûne jî xirab bû bû dinyaçar tixûb min dît li ser xweqiyamet li min rabû bûez e?iyamez hejiyammin ê?andinmin hejandinez ?în bûm bi evîna hezar salanli ser ruhê xwegiyana min bû arê evînêpêket alavî dage? bûdi hundire kuçika xwe de ez vêketimbûm gula sor di navenda dilan deAzad ZAL