ŞENGALA PÎROZ

08:10 10.08.2014

Ez b'derdê Gelîyê Zîlan k’ewgirîm, 

Ji bo gorîyên Agirî nalîyam,

Ez ji bo derdê K’oçgirî zaryam… 

Derdê Çarç’irayê dilê min hingavt,

Û derdê Amûd û Qamûşlokê, 

Û kula ewan zar’ên Helebçê… 

Û kula giran – hevtê û sê ferman –

Fermanên li ser Şengal-Lalişê!

Ma tenê ev bûn, lê ji bilî vana?! –

Hevtê û çend ferman anîne ser me?!..

Ez k’îjan derdî îro nav bikim –

Ez k’îjan kulê bînim ber ç’avan?!

Welat seranser bû derya xwînê…  

Û dîsa hatin ser Axa Pîroz – 

Weke seyên har, gurên berat’ê!..

Şengala kevnar, çendik çend caran

P’akrewan bûyî, lê dîsa weke 

Gula bihuştê, car din şîn bûyî!..

Û dema îro dîsa hewar e, 

Û dema îro dîsa ferman e, 

Hîç kes nikare, me bip’arêze, 

Ger em nebin yek - nebin hêzekê – 

Ji bo xatirê Dayka Nîştîman,

Ji bo xatirê p’akr’ewanên xwe,

Ji bo r’izgarîya gelê zêryayî…  

Ku K’urdistan jî li r’û cîhanê

Serbest û azad bijî, gulvede!

Ku em jî weke gelên cîhanê – 

Bi hemû r’engên k’urdistanî va –

Wek xelkên dine serbilind bijîn! 

An – na, wê car din fermanê bidin,

Dîsa êrîşan wê bînin ser me – 

Êrîşên barbar – ewên hov û har! 

Û emê dîsa bêne zêrandin,

Û dîsa xwîna meyê bir’ije,

Û dîsa emê bibin p’enaber –

Hêsîr, segedan li serê r’êyan bin,

Bin p’êyê dijmin da bibine gorî –  

Û winda bibin – bê wat’e û armanc!

Gelo ne bes e?! Û heya k’engê?! 

Bersîva evê pirsê k’îyê bide? –

Her bi xwe  emê bibine bersîv – 

Bi bir’yara xwe,  

Bi helwesta xwe,

Bi yekîtîya xwe

Û bi cenga xwe –

Cenga r’izgarîyê!

Tu bi bawer be, Şengala Pîroz,

Îro fermana te t’enê nine,

Ewa fermana net’ewa k’urd e! 

K’urd û K’urdistan îro bûye yek,

K’urd û K’urdista r’abûye ser p’êyan,

Û r’izgarîya te wê bi xwe bîne,

Azadîya xwe jî wê bigihîne…

Û tuyê bibî ewê cîgehê,

Li k’u yekîtîya me digihîje – 

Yekîtya hemûyan – ya net’ewekê,

Şengala Pîroz – 

Xaka me r’engîn!...


Korda Mad (Ezîz ê Cewo)

10. 08. 2014

Sîp’an (P’ampa K’urdan)