Di vê meha avrêlê de, belkî ji min pê ve sako li kesî nemabe, lê ez çi bikim, ji ber ku hîn dinya hênik e, ez divê cilên qalind li xwe bikim. Hîn goml...
Pirsa sereke ya wê salê ew bû, "tu dibê ev vekişîna şervanan tiştekî baş e, an xerab?" Û piştre pirs dibû gumanek dîrokî, "gelo tu dibê tirko dîsa kur...
Danê rojê ya herî germ ya demsala havînê bû. Kalê Serdar pala xwe daye dara gûzê, wîlo bê deng di bin siya dara guzê de li kur, bûk û nêviyê xweyê ku ...
Jîyanê ji min re ji bo demek kurt sînorên xwe teng dikir, yan jî ez bibêjim jiyanê du rê didan ber min. A yek ji bo demek kurt, jiyanek teng û tarî. B...
Mêrik, heta tu bibêjî çikûs bû. Malê wî heta tu bêjî bes zêde bû, lê nedixwar. Zarokên wî wer birçî bûn. Rojekê hevsera wî dozê lê dike, dibêje "h...
Rojekê li nexweşxaneya dînan doktor dibîne ku dînek ereboka destan berevajî diajo. Bi meraq diçe cem û rastajotinê nîşanî yê dîn dike. Yê dîn lê vedig...
Çemê Feratê dîsa hilor ketibû, bi humegum di nava dilê Rihayê de şolî diherikî. Pêlên har peravên xwe digezand, parî parî dadiqurtand. Bîşengên de...
Roj wekî pêtek agirê tifikê li jor, dike agir bi hawirdorê xe. Ax, ewqasî tî bûye ku qelîştokên erdê ji devê kûçikekî bêhtir vebûne.
Roja yekem a xebata Rêzan bû. Dema ku Sîwan ket hundir, wî li dîwarekî 9 metro dirêj kartonplakekek seranser bi cih dikir.
Di vê kurteçîrokê de jî hevokek bi tenê xeyal, honandin û sazkarî nîn e.
Rojek ji rojên xwedê bû. Berî niha bi 45 salan. Ez li malê bi tenê bûm, zarok çûbûn derve. Dema dengê derî hat min êmê herdu bizinên me datanî ber wan...
Cîranê me bû. Çend zarokên wî jî hebûn. Ji nişka ve dîn bûbû. Êdî şilfî tazî li nav gund digeriya. Ji kûçikan nema ditirsiya. Darekî hişk î xwaromaro ...