Sibehên ferhenga reşesor
Min bi şûrê xwe yê tolhilgir reşeewrên bajarê te tar û mar dikirin
Hemû Weşan
Min bi şûrê xwe yê tolhilgir reşeewrên bajarê te tar û mar dikirin
Fitilokén Windahiyan a emrén giyotînî diperpite Û bayén xenzîran dihewîne
Destên te yên ku ji Kurdistanê re digotin em nişteciyên dilê Ehmedê Huseynî ne,destên ku bi aramî dihatin û ewrên çavên min ji rondikan didizîn, de...
Vê sibehê, çavên xwe li cem te dihêlim, şeva xwe jî di nav pore te de vedişêrim...
Destên min ên ku di rêzeşewatên te de şewitîn...
Helbesta bi navê Serhildan
Vê sibehê, min pencereyên xemgîn ên dilê xwe...
Lawo! Lomeyekê dehf da me, em stuxwar bûn koçber...
İro disa heware dayê, ez duakarim jibo Yezdan û xwedawendan Qêrîna zindîyên welatê min diçe asîman …çol û çîya dihejine Nema sebra di dilê mi...
Siyo Berxê Bavê Xwe Sal vegeriya demsal jî bahar e
Bizaniya te,Bê min çiqasî bêriya te kiriye !
Mirin...Li ser devê hemû riyên min bû!Wekî zarokên rêbir ên dawetan,doza xelatekê bû.